శాలినీ రాజ్యాన్ని ధర్మవర్మ అనే రాజు పరిపాలించేవాడు. ఉన్నట్టుండి మహామంత్రి మరణించాడు. దాంతో మహా మంత్రి పదవి ఖాళీ అయ్యింది. ధర్మవర్మబాగా తెలివితేటలు ఉన్న ఒక మంత్రిని ఎన్నుకుందామని ఒక పరీక్ష పెట్టాడు.
ఆ పరీ క్షలో ముగ్గురు ఎంపికయ్యారు. వాళ్లను మళ్లీ పరీక్షించాలనుకున్నాడు ధర్మవర్మ. మరొక పరీక్ష పెట్టాడు. ఆ పరీక్ష ఏంటంటే ఒక పెద్ద బండరాయిని ఎత్తడం.మొదటి యువకుడు అదేం పరీక్ష అని ముక్కు మీద వేలు వేసుకున్నాడు. అంత పెద్ద బండ రాయి ఎత్తడం నాకు చేత కాదు అని పోటీ నుంచి తప్పుకున్నాడు.
రెండవ యువకుడు అక్కడివరకు వెళ్లి ఆ బండరాయిని ఎత్తబోయాడు. కానీ అది లేవలేదు. అందరూ నవ్వారు. ఆ అవమానం భరించలేక అతడు వెనుతిరిగాడు.మూడవ యువకుడు ధైర్యంగా అక్కడకు వెళ్లాడు. ఆ బండరాయిని ఎత్తాడు. కాని అది లేవలేదు. వెంటనే అతనికి గురువుగారిమాటలు జ్ఞాపకం వచ్చాయి. దేనికైనా తొందరపడకూడదు. కాస్త నిదానంగా ప్రయత్నించాలి' అన్న గురువు గారి మాటలు అతని చెవుల్లో గింగురుమంటున్నాయి. వెంటనే ఆ యువకుడు ఆ రాయిని మళ్లీ ఎత్తబోయాడు. ఈసారికొద్దిగా కదలినట్టైంది.
ఆ యువకుడు ఇందులో ఏదో మహత్తు ఉంది. లేకుంటే రాజుగారు ఇలాంటి పరీక్ష పెట్టరు అని తిరిగి ఆ రాయిని పైకి ఎత్తే ప్రయత్నంచేశాడు. ఈ సారి ఆ రాయి కొంత పైకి లేచింది. బరువు తగ్గినట్లైంది. కొద్దిసేపు ఆగి అరాయిని మళ్లీ పైకి ఎత్తాడు. అప్పుడు అది సగంవరకు పైకి లేచింది. మరికొద్ది సేపు ఆగితిరిగిరెండు చేతులతో ఆ రాయిని అమాంతం పైకెత్తాడు. ఆరాయి సులువుగా పైకి లేచింది.
సభికులందరూ హర్షధ్వనాలు చేశారు. అప్పుడు రాజు ఆ మూడవ యువకుడ్ని అభినందించి
మహామంత్రిగా నియమించాడు. తర్వాత ఆ యువకుడు రాజుగారిని, "ఆ రాయి ఎందుకలా ముందు పైకి లేవలేదు?" అని ప్రశ్నించాడు..
ఇది ముందుగా చాలా బరువు ఉంటుంది... అయితే చేతులతో ముట్టుకున్న కొద్దీ బరువు తగ్గిపోతుంది. దీనిని ప్రత్యేకంగా నిపుణులతో తయారుచేయించాను. నువ్వు ఓర్పుతో ఈ పరీక్షను గెలిచావు. మంత్రిగా ఉండేవారికి ఆలోచన, నేర్పు. ఓర్పు ఉండాలి. అందుకేనిన్ను నియమించాను." అన్నాడు రాజు
ఆ యువకుడు తన గురువుగారికి మనసులోనే నమస్కరించాడు.
