తొలకరి తొలి చినుకు తాకిడికి నేల పులకించినట్టు
బడి గడపలు మళ్లీ నిలువెల్లా శ్వాసించాయి.
నిశ్శబ్దపు పొరలు కప్పుకున్న క్లాస్రూములు,
పిల్లల నవ్వుల స్పర్శతో ప్రాణం పోసుకున్నాయి.
నల్లబల్లపై కదులుతున్న సుద్దముక్క,
భవిష్యత్తు ఆకాశానికి నక్షత్రాల రహదారిని గీస్తోంది.
పుస్తకం... అక్షరాల కూర్పు మాత్రమే కాదు,
కాలపు చేతుల్లో దాగున్న రేపటి సృష్టి!
బడి ముంగిట పడే ప్రతి చిరు అడుగు,
గమ్యం వైపు పడుతున్న గెలుపు ముద్ర.
వీపుపై మోస్తున్న బ్యాగులు పుస్తకాల బరువు కాదు,
తరాల ఆశల మోపు... తల్లిదండ్రుల కలల పంట!
బోధించేవాడు ఉపాధ్యాయుడు మాత్రమే కాదు,
చీకటి నరాల్లోకి అక్షరాల వెలుగును ప్రసరింపజేసే సూర్యుడు!
తరగతి గది నాలుగు గోడల నిర్బంధం కాదు,
మేధస్సుకు రెక్కలు తొడిగే విశాల విశ్వం!
అక్షరం నేర్చుకున్న చిన్నారి కళ్లలో,
అంధకారాన్ని ఓడించే ప్రాతఃకాల కాంతి మెరుస్తుంది.
పెన్సిల్ మొన నుంచి ఉదయిస్తున్న ప్రతి అక్షరం,
కాలం గుండెలపై లిఖిస్తున్న నవ శకం!
అవును, బడి గంట మోగడమంటే...
కేవలం ప్రార్థనా సమయం ఆరంభించినట్టు కాదు -
పొలంలో రైతు నమ్మకం మళ్లీ ప్రాణం పోసుకున్నట్టు,
అమ్మ కళ్లల్లో ఆశల దీపం మళ్లీ వెలిగినట్టు,
ఈ దేశం... తన రేపటిని
ప్రేమతో మళ్లీ గుండెలకు హత్తుకున్నట్టు!
- యం.డి. ఉస్మాన్ ఖాన్–
