భారతీయ సినీ చరిత్రలో సరికొత్త రికార్డులు సృష్టిస్తూ బాక్సాఫీస్ వద్ద దూసుకెళ్తోంది రణబీర్ కపూర్, యష్ 'రామాయణ'. నవంబర్ 5న ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చిన ఈ చిత్రం ఇప్పటివరకు ప్రపంచ వ్యాప్తంగా రూ. 820 కోట్లు రాబట్టింది. మరో రెండు మూడు రోజుల్లోనే రూ 1000 కోట్ల క్లబ్ లో చేరబోతోంది. ఈ మూవీ బాక్సాఫీస్ దగ్గరే కాదు.. సినీ ప్రముఖుల ప్రశంసలతోనూ మార్మోగుతోంది.
నితేశ్ తివారీ దర్శకత్వంలో తెరకెక్కిన ఈ విజువల్ వండర్‌పై లేటెస్ట్ గా సంచలన దర్శకుడు రామ్ గోపాల్ వర్మ మరోసారి ప్రశంసల వర్షం కురిపించారు. అంతేకాదు.. సినిమాను రెండోసారి థియేటర్‌లో వీక్షించి తనదైన శైలిలో అదిరిపోయే రివ్యూ ఇచ్చారు. ఆయన చేసిన వ్యాఖ్యలు ఇప్పుడు సోషల్ మీడియాలో తెగ వైరల్ అవుతున్నాయి.
తాను నాస్తికుడినని, రామభక్తుడిగా కాకుండా ఒక సినీ ప్రేక్షకుడిగా ఈ విశ్లేషణ ఇస్తున్నానని ఆర్జీవీ స్పష్టం చేశారు. సాధారణంగా కొందరు విమర్శకులు సినిమా భారీ స్థాయిని మెచ్చుకుంటూనే కథలో ఆత్మ లేదని, సంగీతం అంతగా ఆకట్టుకోలేదని అంటున్నారని.. కానీ ఈ సినిమా అసలు ఆత్మే దాని అద్భుతమైన స్థాయి, నిర్మాణం వెనుక ఉన్న అపారమైన సంకల్పమని పేర్కొన్నారు. ముఖ్యంగా రావణుడి పది తలల రూపకల్పన, విశ్వయుద్ధ సన్నివేశాలు, అడవుల చిత్రీకరణ, జటాయువు ఎపిసోడ్ తనను అబ్బురపరిచాయని కొనియాడారు.
హాలీవుడ్ భారీ చిత్రాలు సైతం ఈ విజువల్ గ్రాండియర్ ముందు స్టేజ్ డ్రామాల్లా కనిపిస్తున్నాయని ఆర్జీవీ వ్యాఖ్యానించారు. యష్ పోషించిన రావణుడి పాత్రపై ప్రశంసలు కురిపిస్తూ.. ఇది ఒక్క ఏడాదికే పరిమితమైన ఉత్తమ నటన కాదని, దశాబ్దాల పాటు గుర్తుండిపోయే ప్రదర్శన అని అభివర్ణించారు. రావణుడి శక్తి, శివభక్తి, మేధస్సు, అహంకారం వెనుక ఉన్న సంఘర్షణలను యష్ అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారని అన్నారు. 'రావణుడు లేకుండా రాముడు లేడు' అంటూ ఆసక్తికర వ్యాఖ్య చేశారు.
ఇక రణబీర్ కపూర్ రాముడిగా తన భావోద్వేగాలను అదుపులో ఉంచుకుని పాత్రకు న్యాయం చేశారని ప్రశంసించారు. హన్స్ జిమ్మర్, ఏఆర్ రెహమాన్ సంగీతం విజువల్స్‌తో పోటీపడకుండా కథలోని భావోద్వేగాలను మరింత పెంచిందన్నారు. ఈ 'రామాయణ' భారతీయ సినిమా గర్వంగా తలెత్తుకునేలా చేసిన చిత్రమని, నవంబర్ 5 తర్వాత వచ్చే ప్రతి భారీ సినిమాకు ఇదే కొత్త కొలమానం అవుతుందని ఆర్జీవీ అభిప్రాయపడ్డారు. బాక్సాఫీస్ రికార్డులతో దూసుకుపోతున్న రామాయణానికి ఆర్జీవీ ప్రశంసలు మరింత హైప్ తీసుకొస్తున్నాయి.
Watched #Ramayana for the 2nd time and incidentally I am an atheist and so this analysis is from a film watcher and not as a ram bhakt While other reviews grudgingly note its scale and then hedge with “but the soul is missing” or “music could be better ,” etc , what they are missing is that the soul is in the scale and the emotion is in the humongous ambition of all the wonderfully talented people behind the making of this film @NiteshTiwari22 and @NamitMalhotra have achieved what no one in Indian cinema never even dreamt of.. They have taken the devotional Juice from a well known epic and placed it on a canvas that made me as a viewer feel , the greatest Hollywood films as stage plays. The opening cosmic battle, Ravana’s ten heads materialising not as a gimmick but as a living expression of knowledge and internal conflicts, the forests that feel more creature like themselves than the creatures they host , and standing high above all the breath stopping climactic Jatayu sequence … these are not mere Vfx effects. They are actually galactic events of the future brightness of Indian cinematic cosmos This is Namit Malhotra’s slap on the faces and a kick in the crotches of Bollywoodians to wake them up from their lazy slumberness to show them what all is possible it there’s a will @TheNameisYash ‘s Ravana is not a performance of the year, but it is of many decades .. I say that because I simply can’t remember anything I ever saw with his kind of a electrifying effect ever since I started watching cinema He does not play a villain. He plays a man who has earned his power through penance, intelligence, and a refusal to bow .. The backstory the trauma, the devotion to Shiva, the ambition that becomes a prison , brilliantly written by #SridharRaghavan has been enacted with a combination of both a crystal clear clarity along with a monstrous force of reaching far beyond an objective destination so colourfully displayed with magnetic precision when he intrinsically ponders with his ten heads before taking the decision of kidnapping Sita .. Every review that calls him the show stealer is correct, but what they missed is the larger picture that his portrayal made Ravana look like the gravitational centre of Rama In short there’s no Rama without Ravana Ranbir Kapoor’s Ram is the necessary counterweight against the worldly evils which anyway was the whole point of his godly status Critics who wanted constant emoting from Ranbir saying he’s got same expression throughout are flmissing the point that Ram is defined by what he withholds and not by what he expresses His quiet acceptance of the exile, his controlled violence in the forest sequences, his stillness that so wonderfully contained an absolute certainty is the hardest thing to play for an actor because when he finally acts , it’s not his arrows alone which find their mark , but more than that its his principles which pierce What I loved about @HansZimmer and @arrahman is that they did not compete with the imagery but they rather flowed with it. The score does not try to reinvent devotion. It just amplifies the existing mass of the specific emotion and more importantly pin points the choices of its characters .. Songs that feel “functional” to some critics are doing the correct job because they do not interrupt the momentum of a three hour epic that is slowly building towards a confrontation The Tandav energy and the aerial combat cues strike hard with a never before seen or experienced force. In a film this large, restraint in the music is not a lay back , but It is a volatile high energy concoction of discipline and strategy In my not so humble opinion what the negative reviews state as problems are actually the film’s real strengths. The so called length is very necessary because one cannot establish Ravana’s scale and then compress Ram’s exile into just a highlight reel without losing the predicament of an impending inevitability . I love Tiwari because he refuses to cheapen the moral stakes and turn the story into a masala action drama and the result of that conviction of his is a film that can be watched by families , youngsters , Gen Z etc etc and still hit the front benchers of the small and tiny towns . This is the first ever Indian film that can stand above each and every large scale international production with its head held high and with an immense pride . That’s because it does not borrow the language of the Lord of the Rings or Avatar . Instead it takes inspirations to dig into its own rich Indian backyard with the greatest ever stories which have been waiting to be excavated Reviews might have given 2,3,5 whatever starts but I feel It’s an insult to india and it’s cinema to review this film The negative reviewers are looking at a mountain and complaining that the path is steep and uneven but that’s because they are too small in comparison to the garangutan architects who built this mountainous Taj Mahal of cinema Ramayana: Part 1 is the opening statement of a new standard for Indian cinema and whatever film will be made after November 5 th will now be measured against it , and the only thing which will destroy Ramayana part 1 will be Ramayana part 2 🙏🙏🙏
— Ram Gopal Varma (@RGVzoomin) November 11, 2026
